Patron

JPilsudskiJÓZEF PIŁSUDSKI

  • Urodził się w 1867 r. w niezamożnej rodzinie ziemiańskiej o starych tradycjach niepodległościowych. Dzieciństwo spędził na Wileńszczyźnie.
  • Od 1886 r. studiował medycynę w Charkowie i prowadził działalność rewolucyjną i niepodległościową wśród studentów.
  • W 1887 r, w związku z udziałem starszego brata w zamachu na cara Aleksandra III został aresztowany.
  • W latach 1888-92 był zesłany na Syberię.
  • Po powrocie wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i był członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego PPS oraz redaktorem naczelnym Robotnika.
  • W 1900 r. został ponownie aresztowany, zbiegł ze szpitala w Petersburgu.
  • W latach 1905-08 kierował organizacją bojową PPS, która przeprowadziła wiele udanych akcji przeciw zaborcom rosyjskim.
  • Po rozłamie w PPS (1906 r.), objął przywództwo w Frakcji Rewolucyjnej i ze względu na trudności w prowadzeniu działalności konspiracyjnej w zaborze rosyjskim, przeniósł się do Galicji.
  • W 1908 r., wykorzystując kryzys międzynarodowy polecił K. Sosnkowskiemu utworzenie tajnego Związku Walki Czynnej.
  • W 1910 r. na bazie tegoż Związku doprowadził do stworzenia organizacji o charakterze paramilitarnym: Związek Strzelecki we Lwowie i Towarzystwo Strzeleckie w Krakowie.
  • Po wybuchu I wojny światowej, jako zwolennik rozwiązania kwestii polskiej przy pomocy Austro-Węgier, ogłosił
  • Na jej czele 6 sierpnia 1914 r. przekroczył granicę ziem polskich zaboru rosyjskiego. Wobec braku poparcia ze strony mieszkańców zaboru rosyjskiego nie zdołał wzniecić powstania.
  • W październiku 1914 r. polecił utworzenie na tych ziemiach Polskiej Organizacji Wojskowej i stał się twórcą
  • W lipcu 1917 r został osadzony przez Niemców w więzieniu magdeburskim za sprowokowanie tzw. kryzysu
  • Do Warszawy powrócił 10 listopada 1918 r..
  • W dniu 11 listopada Rada Regencyjna przekazała mu władzę wojskową.
  • W dniu 22 listopada 1918 r., otrzymał Urząd Naczelnika Państwa.
  • W marcu 1920 r. został Marszałkiem Polski.
  • Dążąc do odbudowy państwa polskiego, prowadził wojnę z bolszewicką Rosją - był autorem koncepcji działań obronnych i wodzem Bitwy Warszawskiej (13-25 sierpnia 1920 r.), która miała decydujące znaczenie dla wyniku wojny.
  • W polityce wschodniej był zwolennikiem federalistycznej koncepcji Polski (z Litwą, Białorusią, Ukrainą). Jako organizator odrodzonej Polski, kierował się zasadą nadrzędności interesów państwa, domagał się ograniczenia roli partii politycznych, sprzeciwiał się tendencjom nacjonalistycznym, był zwolennikiem wzmocnienia władzy wykonawczej.

Czytaj więcej...