Nasza przygoda zaczęła się w maju, kiedy grupa niemiecka przyjechała do Polski. To właśnie wtedy poznaliśmy swoich partnerów, którzy zamieszkali w naszych domach. Porozumiewaliśmy się w języku angielskim. Przez cały tydzień braliśmy udział w projekcie „Keep the memory”, zwiedzaliśmy muzea w Warszawie i Gdańsku, a w czasie wolnym organizowaliśmy dodatkowe atrakcje dla naszych gości. Moją partnerką była Merel, z którą świetnie się dogadywałyśmy i spędzałyśmy wspaniale czas, łącząc atrakcje z drugą parą – Miriam i Aliną. Naszym niemieckim koleżankom bardzo podobało się w Polsce, smakowała im polska kuchnia i cieszyły się z atrakcji, które dla nich przygotowałyśmy (m.in. koncert Alvaro Solera w Warszawie). To był bardzo udany tydzień zarówno dla grupy polskiej,
jak i niemieckiej. Zdążyliśmy się dobrze poznać i zaprzyjaźnić. Ciężko było nam się pożegnać, chociaż wiedzieliśmy, że to jeszcze nie koniec naszej przygody.

Po czterech miesiącach przyszła pora na odwiedziny grupy polskiej w Niemczech. Wylądowaliśmy w Kolonii i ku wielkiemu zaskoczeniu nasi partnerzy czekali na nas już na lotnisku. Odbyliśmy krótką podróż pod szkołę w Schleiden, skąd odebrali nas rodzice partnerów. W rodzinie, w której miałam przyjemność gościć, atmosfera była bardzo miła.  Poznałam bliskich Merel oraz jej zwierzęta. Cała rodzina dbała o to, abym czuła się jak u siebie. Udało nam się zwiedzić wiele ciekawych miejsc i zobaczyć, jak żyją na co dzień nasi przyjaciele. Pojechaliśmy do Bonn, byliśmy w sklepie Haribo – królestwie żelków, w Parku Narodowym Eifel i w Muzeum Figur Woskowych. Największą radość sprawił nam wyjazd do Phantasialand – jednego z największych parków rozrywki w Niemczech, gdzie jeździliśmy na rollercoasterach. W kolejnych  dniach mieliśmy okazję uczestniczyć w lekcjach w szkole, odwiedziliśmy mini zoo oraz obejrzeliśmy wspaniałe przedstawienie w wykonaniu naszych partnerów. Weekend spędziliśmy z rodzinami, które nas gościły.

Kiedy przyszła pora pożegnania, w oczach niejednej osoby pojawiły się łzy. Do Polski przywieźliśmy mnóstwo wspaniałych wspomnień, nowe przyjaźnie i wrażenia nie do opisania. Gdyby ktoś zapytał mnie. co mi się najbardziej podobało, zdecydowanie powiedziałabym, że wspaniali ludzie, którzy mnie otaczali oraz możliwość poznania tamtejszej kultury. Wiem, że wrócę do Niemiec, że razem z Merel jeszcze się spotkamy.

Wymiana to wspaniałe przeżycie, które warto powtórzyć. To niezapomniana przygoda, która wiele nas nauczyła, pokazała, jak wiele nas łączy i że granice  nie mają znaczenia. Emocje, które nam towarzyszyły, wspólne przeżycia, rozmowy… zatrzymam te wspomnienia na zawsze.

Jako grupa jesteśmy wdzięczni Stowarzyszeniu Polsko – Niemieckiej Współpracy Młodzieży za dofinansowanie projektu wymiany polsko – niemieckiej.

                                                                                                Agata Godlewska, klasa VIIa

W projekcie wzięło udział 11 uczniów i 2 nauczycieli (Krystyna Szlejzer i Barbara Nikiforuk).

Zostały zrealizowane następujące zadania:

• Uczestniczenie w warsztatach  z zakresu komunikacji międzykulturowej, zwalczania dyskryminacji, tożsamości, rozwiązywania konfliktów i praw dziecka.
• Projekt radiowy – przygotowanie audycji na żywo w radiu Power-up.
• Współpraca z młodzieżą z Serbii.

Cele wymiany:

• poznawanie kultury i cywilizacji krajów niemieckiego obszaru językowego  – Szwajcarii, Niemiec, Austrii i Lichtensteinu
• kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie we współczesnym świecie,
• rozwijanie tolerancji i otwartości wobec innych kultur,
• zdobycie przez uczniów umiejętności wykorzystania posiadanych wiadomości podczas wykonywania zadań i rozwiązywania problemów,
• poznawanie własnych postaw, poglądów i odczuć przez porównywanie i odnoszenie się do innych.

Podczas  warsztatów było dużo sytuacji, by młodzież mogła zarówno współpracować z grupą uczniów z Serbii, jak i zaistnieć indywidualnie. Uczniowie poznawali się  mieszkając ponad dwa tygodnie  razem z uczniami z Ząbek, dbali o porządek w domku, pełnili dyżury w kuchni . Spotkanie naszej młodzieży z młodzieżą  z Serbii  pomogło polskim uczestnikom stać się bardziej tolerancyjnymi, otwartymi  na nowości i nieznane doświadczenia. Nie było widać wśród młodzieży smutku, ani strachu. Natomiast już teraz zapewniali o dalszych kontaktach z serbską młodzieżą.

Krystyna Szlejzer – koordynator wymiany

W dniach 08.01-24.01.2018 r. wraz z 11 uczniami z naszej szkoły udaliśmy się na wycieczkę w ramach projektu międzynarodowego z pomocą Pestalozzi Children’s Fundation. Polegała ona głównie na wymianie międzykulturowej; 40 uczniów z Polski oraz 40 z Serbii wyjechało do Szwajcarii, a dokładnie do wioski dziecięcej w Trogen, gdzie dzięki wspólnemu spędzaniu czasu(na zajęciach oraz po) mieliśmy się integrować.

W tygodniu (między godzinami 9-12 i 14-17) odbywały się lekcje ze Szwajcarskimi animatorami, podczas których analizowaliśmy problem dyskryminacji i poznawaliśmy się nawzajem. W ramach lekcji mieliśmy między innymi; zadania w grupach, takie jak budowanie toru dla szklanej kulki według wytycznych, gry typu Crocodile’s River, podczas której musieliśmy przejść przez całe pomieszczenie używając samych krzeseł, z których nie mogliśmy schodzić ani tracić kontaktu fizycznego, pisaliśmy definicję dyskryminacji, a nawet piekliśmy wspólnie pianki.

Mieszkaliśmy w piętrowych domkach, w pokojach 2/3 osobowych, mieliśmy dyżury, które polegały na przywożeniu jedzenia, przygotowywaniu posiłków i zmywaniu naczyń. W czasie wolnym mieliśmy do dyspozycji całą wioskę, w tym Youth Club, w którym znajdował się; Music Room, Paiting Room, przebieralnia, pokój z piłkarzykami oraz bilardem i wiele innych, a także szkołę, gdzie mogliśmy się śmiało integrować z grupą z Serbii, bardzo przyjaznymi i otwartymi ludźmi.

Ostatniego dnia zostało zorganizowane małe spotkanie pożegnalne, podczas którego dawaliśmy sobie prezenty, autografy, śpiewaliśmy i tańczyliśmy. Wszystkim pobyt zleciał bardzo miło i szybko, tak, że nikt nie chciał wyjeżdżać i żegnać się z nowo poznanymi przyjaciółmi. Mamy nadzieję spotkać ich kiedyś jeszcze raz, zachęcam wszystkich do brania udziału w projektach tego typu, ponieważ są bardzo cennym i niepowtarzalnym przeżyciem.

 Natalia Dąbrowska IIg kl.gim. SP 385

Międzynarodowa wymiana w Szwajcarii

W ostatnim czasie nasza szkoła została włączona do programu międzynarodowej wymiany językowej organizowanej przez Europejskie Centrum Młodzieży w Łodzi i szwajcarską fundację Kinderdorf  Pestalozzi w Trogen. Uczestnicy wymiany przez 2 tygodnie zamieszkiwali wioskę dziecięcą mieszczącą się w Trogen, gdzie wraz z młodzieżą z Serbii uczęszczali na zajęcia prowadzone, przez naszych szwajcarskich opiekunów.

Podczas zajęć rozmawialiśmy, graliśmy i towarzyszyła temu dobra zabawa. Nasi nowi opiekunowie ciągle zaskakiwali nas ciekawymi pomysłami i niecodzienną formą nauki. Podczas weekendów mieliśmy organizowane wycieczki np. do Zurychu, Konstancji, Liechtensteinu, Winterthur oraz wodospadu  Rheinfall w Schaffhausen.

Wtedy mieliśmy szansę poznać kulturę nowego miejsca, jego tradycję oraz historię. Wyjazd ten był bardzo ciekawą formą nauki i integracji, która zainteresowała nie tylko uczniów, ale również naszych nauczycieli, którzy opiekowali się nami podczas całego projektu: Barbarę Nikiforuk i Krystynę Szlejzer.

Wyjazd ten był niezapomnianym przeżyciem.

Julia Kubacka kl. VIIc  

Ostatni tydzień września 2017 roku był wyjątkowy i absolutnie niepowtarzalny, ponieważ właśnie wtedy my, uczniowie Szkoły Podstawowej nr 385, wyruszyliśmy w podróż do Schleiden w celu nawiązania nowych przyjaźni i przeżycia jedynej w swoim rodzaju przygody. Mam na myśli wymianę międzynarodową. Projekt ten ma na celu przełamywania barier językowych oraz stereotypów, które są nieodłączną częścią dzisiejszego świata.

Naszą podróż rozpoczęliśmy we wtorek, 20 września. Do Kolonii lecieliśmy samolotem, następnie autokarem dotarliśmy około północy do Schleiden. Nie zniechęciło to jednak naszych partnerów, którzy czekali na nasz przyjazd. Już pierwszego dnia byłam pewna, że mimo różnych języków, dogadam się bez problemu z moją nową koleżanką.
Następny dzień rozpoczęliśmy przedstawieniem, które przygotowali dla nas partnerzy oraz inni uczniowie z niemieckiej szkoły. Później  pojechaliśmy do Kommern, aby  zwiedzić muzeum figur woskowych. Wystawa dotyczyła historii Niemiec. Razem z partnerami musieliśmy rozwiązywać zadania związane z tamtym miejscem, dzięki którym mięliśmy okazję rozmawiać w języku obcym. Następnie udaliśmy się na tor saneczkowy, gdzie wszyscy świetnie się bawili.

Kolejnego dnia wybraliśmy się do Bonn i poznaliśmy główne zabytki tego uroczego miasta. Później pojechaliśmy do muzeum sztuki, w którym mieliśmy przyjemność zapoznać się z  wystawą zatytułowaną ,,Malarze przyszłości”. Uczestniczyliśmy tam w warsztatach, podczas których każdy namalował obraz i zabrał go na pamiątkę do domu. Okazało się, że wśród nas są utalentowane osoby.

Resztę dnia spędziliśmy w sklepie ,,Haribo”. Stamtąd każdy wyniósł coś słodkiego.

Jednym z moich ulubionych  zajęć w czasie wyjazdu było nagrywanie filmu na temat tolerancji. To zadanie sprawiło mi dużo frajdy i myślę, że było to nam wszystkim w jakimś stopniu potrzebne, aby zrozumieć otaczający nas świat i ludzi. Po tym ćwiczeniu mieliśmy czas wolny, który organizowali nasi partnerzy. Wykorzystaliśmy go, aby wspólnie, prawie całą grupą, pojechać do Kolonii. Kiedy dojechaliśmy na miejsce, najpierw poszłyśmy coś zjeść, a następnie oddałyśmy  się szaleństwu w Primarku – dużym sklepie z tanimi ubraniami, z którego żadna z nas nie wyszła z pustymi rękami. Później weszłyśmy na szczyt kolońskiej katedry. Stamtąd podziwiałyśmy panoramę tego fantastycznego miasta.

Kolejnym punktem wycieczki był spacer po ruchliwych i zatłoczonych ulicach Kolonii. Wróciłyśmy do domu zmęczone, ale szczęśliwe i pełne energii na następny dzień, który też obfitował we wrażenia. Odwiedziliśmy park rozrywki Phantasialand w Brühl. Cały czas byliśmy z partnerami, co pozwoliło umocnić nasze relacje. Bardzo mi się podobał czas spędzony w tamtym miejscu ze względu na to, że każdy znalazł coś dla siebie. Jeżeli ktoś się boi długich i strasznych rollercoaster’ów, bez problemu odszuka coś dostosowanego do swoich możliwości. Natomiast ja zaliczam się do osób, które lubią doznawać różnych emocji na kolejkach związanych ze strachem, stresem, niepewnością oraz podekscytowaniem. Zatem mogę śmiało powiedzieć, że w Phantasialandzie doznałam tych wszystkich emocji i cieszę się, że mogłam podzielić się moimi przeżyciami z przyjaciółmi.

We wtorek, czyli następnego dnia, przyjechaliśmy do Muzeum Rzymskich Łaźni w Zülpich. Tam odbyła się gra miejska z partnerami. Polegała ona na podaniu prawidłowych odpowiedzi na zadane wcześniej pytania. Każdy
z nas się z nią szybko uporał. Po południu kontynuowaliśmy nagrywanie filmu o tolerancji.

Mimo że w środę, 27 września, opuszczaliśmy Niemcy, zdążyliśmy jeszcze pojechać do Brühl i zwiedzić zamek Augusta. Potem wróciliśmy do szkoły, gdzie czekał na nas pożegnalny obiad i wspólnie oglądaliśmy zdjęcia zrobione podczas wymiany. Po obiedzie nastąpił ten najsmutniejszy moment, czyli pożegnanie grupy niemieckiej. Nie mogłam uwierzyć, że to już koniec. Tydzień, który tam spędziłam, to zdecydowanie za mało.

Sposób, w jaki moja partnerka mnie przyjęła, był dla mnie zadziwiający. Była bardzo gościnna, miła i sympatyczna, a  uśmiech nie schodził jej z twarzy. Ciągle  mnie pytała czy wszystko w porządku, czy niczego mi nie brakuje, kiedy byłyśmy w jej mieszkaniu. Mimo że miała małe mieszkanie, oddała mi własny pokój, a sama spała na kanapie. To było coś, za co bardzo ją podziwiam, ponieważ zrezygnowała z własnej wygody dla mnie – osoby, której nigdy wcześniej nie widziała. Rozmawiałyśmy o wszystkim: o naszych planach, marzeniach, co lubimy, a czego nie, w jakich miejscach byłyśmy albo dokąd chciałybyśmy pojechać. Kiedy opowiadałam jej różne historie, ona słuchała  i doradzała mi.

Nie chciałam się z nią żegnać. Wiedziałam, że powoli wracamy do rzeczywistości. Ten tydzień był jednym z lepszych, jakie spędziłam w życiu. Nic nie jest w stanie zastąpić atmosfery, jaka tam panowała. Uważam, że to była najlepsza okazja, aby wykorzystać język obcy w życiu codziennym, a nie tylko nauczyć się, żeby dobrze napisać sprawdzian. Myślę również, że mimo iż wymiana skończyła się, zawarte przyjaźnie będą trwały przez wiele lat, czego wszystkim uczestnikom wymiany i sobie, życzę.

                                                                                       Patrycja Konopka, kl. 3D, SP 385

Głównym celem polsko-niemieckiej wymiany młodzieży jest wzajemne poznanie, nawiązanie przyjaźni oraz pokonanie uprzedzeń i barier językowych.

Szczególny nacisk kładziemy na:

• Poznanie zwyczajów, tradycji i kultury obu krajów
• Wzajemne poznanie życia codziennego rówieśników dzięki wspólnemu zamieszkaniu
• Rozwijanie postawy ciekawości, otwartości i tolerancji wobec innych narodów
• Rozwijanie umiejętności pracy w grupie międzynarodowej oraz doskonalenie znajomości językowych
• Planowanie wspólnych działań oraz uczenie się rozwiązywania problemów
• Rozwijanie umiejętności aktorskich i artystycznych poprzez udział w przedstawieniach teatralnych oraz wcielenie się w rolę przewodnika po własnym mieście
• Wymianę doświadczeń kulturowych.

Wymiana dzieli się na dwa 7-dniowe etapy: w maju przyjmujemy gości z Niemiec, a we wrześniu jedziemy z rewizytą do Schleiden. Program opracowywany jest przez nauczycieli oraz konsultowany z  uczniami, ich rodzicami i opiekunami z Niemiec. We wszystkich punktach programu uczestniczą zarówno polscy uczniowie jak i ich niemieccy partnerzy.

W Polsce uczestnicy projektu mieli już okazję zwiedzić Warszawę (Zamek Królewski, Pałac w Wilanowie, Łazienki, Stare Miasto), Kraków, Toruń, Kazimierz Dolny, Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, Żelazową Wolę, a w Niemczech ? Kolonię, Aachen, Bonn, Frankfurt, Zulpich, Monschau. Największą atrakcją w Warszawie był całodniowy pobyt w Centrum Nauki Kopernik, a w Niemczech zabawa w Parku Rozrywki ?Fantasialand?. Dużą popularnością cieszą się również gry terenowe, ogniska i wspólne spotkania w szkole. Bardzo pozytywnie na wzajemne poznanie wpływa realizacja wspólnych projektów, w czasie których uczniowie pracują w grupach lub parach polsko-niemieckich. Następuje wówczas intensywne komunikowanie się po angielsku i niemiecku.

Po zakończeniu projektu odbywa się ewaluacja, która służy do ustalenia, w jakim stopniu zostały zrealizowane wyznaczone cele. Ocena pozwala dokonać analizy działań zarówno przez uczniów polskich jak i niemieckich.Uczestnicy wymiany szkolnej przygotowują również podsumowanie projektu w postaci:

• prezentacji multimedialnej
• plakatów i kroniki wydarzeń
• zdjęć, gazetki oraz krótkiej inscenizacji

Pozytywnie na temat wymiany wypowiadają się uczniowie, rodzice i nauczyciele naszej szkoły, którzy w niej bezpośrednio nie uczestniczą, lecz mają możliwość kontaktowania się z gośćmi z Niemiec w czasie ich pobytu w gimnazjum Informacje o współpracy z naszym partnerem z Niemiec przedstawiamy również prasie lokalnej, która okazuje duże zainteresowanie naszym przedsięwzięciem.

Dzięki dofinansowaniu projektu wymiany przez międzynarodową organizację Polsko – Niemiecka Współpraca Młodzieży z siedzibą w Warszawie koszt całego przedsięwzięcia nie jest bardzo wysoki, co czyni je jeszcze bardziej atrakcyjnym.

Opracowanie – Krystyna Szlejzer